منظومه های "نوحیه" و "عمرانیان"

"مرغ دریا" را بشنوید می زند چرخ، گرد کشتی ها مرغ دریا، به بال های بلند رهسپار ست هر کجا که روند گرچه گرداب ها ، هراس آرند. گاه گیرند مرغ دریا را (بال هایش بلند و پارو وار) پادشاه سپهر ، شرم آگین می خزد، می خورد تلو، هربار -: " وه چه ناکاردان و بی حال ست، دلقک آساست جوجه اردک زشت!" آن یکی می زند چپق به نوکش وان یکی لنگ می دود از پشت. "شاعر" آن آسمان نورد را مانَد که به توفان و تیر می خندد بال های بلند ؛ پابندش در هیاهو ، به دور ؛ اندیشد... مهدی فر زه (میم. مژده رسان) منظومه های "نوحیه" و "عمرانیان"...

بشارتی ندهندم به خواب و بیداری نه پادشا ؛ نه وزیرش ؛ نه هیچ هشیاری به خوان هشتم و چاهش ؛ چنان فرو ماندم که نیست رستمی و بیژنی ... به این گرفتاری. مهدی فر زه (میم . مژده رسان ) منظومه های "نوحیه" و "عمرانیان"...